Güzelce Kız, bir kral kızıdır. Dünyalar güzelidir. O kadar güzeldir ki görenler dayanamaz, yıldırım düşmüş gibi kendilerinden geçerler. Bu yüzden genç kız hep peçeli gezer, güzel yüzünü kimseye gösteremez.

Artık zamanı gelmiştir diye düşünen babası, dört bir yana haberciler çıkarır; kızını evlendirecektir. Ama kim kızının peçesini açıp güzelliğine dayanır, onu dünya gözüyle seyredebilirse kızını ona verecektir.

Bu çağrıya yedi iklim, dört bucaktan şehzadeler, vezir çocukları, dünya zenginleri, yiğitler, bilginler, kısacası gençliğine, bilek gücüne güvenenler dört nala Amasya’ya gelirler.

Amasya meydanında kurulan özel bölümde bulunan Güzelce Kız bekleyedursun. Kendine güvenen delikanlılar cesaretlerini toplayamaz, yanına yaklaşan ise peçesini kaldırmak istediğinde eli titrer, dizlerinin bağı çözülür. Bu sahneler günlerce devam eder. Bir gün fakir mi fakir, ama yiğit mi yiğit, gerçekten güzel, alımlı bir delikanlı “Ben de şansımı denemek istiyorum!” diye destur alıp tahtın yanına yaklaşır. Herkesin şaşkın bakışları arasında hiç vakit geçirmeden Güzelce Kız'ın peçesini kaldırır. O an öyle bir elektriklenme olur ki bir aydınlanma, bir alev, bir ateş sarar etrafı. Kimse ne olduğunu anlayamaz. Meydanda bulunanlar korkudan yerlere kapanır. Bir zaman sonra, yıldırım düşmesini andıran olayın pusu ortadan kalktığında ahali iki gencin yan yana yatan bedenleriyle karşılaşır. Prensesin güzelliği delikanlının benzersiz cesaretiyle karşı karşıya gelince, ilk görüşte aşkın şiddeti bir yıldırım yaratarak ikisini sonsuzlukta buluşturmuştur. 

Denir ki bu olayın ardından iki gencin bedenleri, şehre yakın yerdeki bağ ve bahçelikler yanında bulunan kaya mezarında, iki ayrı odaya gömülür. Bu kaya mezarının dışı güneşle birlikte Güzelce Kız’ın yüzü gibi parlamaya başlar. Bu parlaklığından dolayı da daha sonra kaya mezarın adı "Aynalı Mağara" diye ünlenir.