Manisa kent merkezinde Karaköy semtindeki Çaybaşı denilen alanda, Spil Dağının kente en yakın eteğinde bulunmaktadır. Niobe Doğal Anıtı yörede “Niobe Kayası” ve “Ağlayan Kaya” adıyla da anılmaktadır. Niobe Kayası; doğal aşınma sonucunda göz yerleri oyulmuş, yüzü pürtük pürtük kapkara kesilmiş, dalgalı saçları toprağa düşmüş ağlayan bir kadını andırır. Niobe’den ilk söz eden Homeros’tur. “İlyada” destanında dramatik öyküsünü anlatır. Tantalos’un kızı Niobe’nin “altı kızı, ergen altı oğlu”nu Apollon’la Artemis oklarıyla öldürür. Ölüleri “Göklü tanrılar” gömer. Kronosoğlu (Zeus), “gözyaşı dökmekten yorgun düşen” Niobe’yi Sipylos kayasında, Akhelos Irmağı (Çaybaşı Deresi) kıyısında taşa çevirir. Pausanias şöyle yazmaktadır: “Sipylos Dağı’na gittiğimde Niobe olarak bilinen kayayı gördüm. Yakından bakılınca bu kaya ne bir kadına ne de bir ağlayan figüre benzemektedir, ancak uzaktan bakıldığında bir insan onun eğilmiş başı ile ağlayan bir kadın olduğunu hayal eder. Niobe’nin taş haline gelişinin efsanesi çok eskidir; Sophokles onu biliyordu.” Antigone kendi trajik sonunu Niobe’ninkine benzetir: “Ben bir zamanlar Frygyalı Tantalos’un kızı Niobe’nin Spyloslar Dağı’ndaki hüzünlü ölümünü duymuştum. Derler ki, kayalar püskürterek Niobe’yi sarmaşık gibi çevrelemiştir ve şimdi o; ölümsüz arkadaşları yağmur ve karla yıpranmaktadır. Onun ıslak kirpiklerinden akan gözyaşları hiç durmaksızın göğsüne damlamaktadır. Karabasanlarda ölüm bana aynı biçimde sık sık görünmektedir.” Manisa Valiliği. (2012). Manisa Rehberi 2012. Manisa: Manisa Valiliği Kültür Yayınları.