Türklerin ahşapla tanışıklığı tarih sahnesine çıktığı çok eski dönemlere rastlar. Göçebe yaşam tarzının sürdüğü yıllarda, daha kolay olması nedeniyle ahşap malzeme kullanmışlar, kıl çadırların yanında ahşap barınaklar kurmuşlar ve yiyeceklerini serender adını verdikleri ahşap korunaklarda saklamışlardır. İslamiyet’in kabulü ve Türklerin Anadolu’yu yurt edinmelerinin ardından, kırsal bölgelerde sürdürdükleri konar-göçer yaşantısına uygun olarak ahşap camiler inşa etmişlerdir. Çantı adını verdikleri bir teknikle çivi kullanılmadan yapılan camiler, Türk ahşap geleneğinin günümüze ulaşan en eski örnekleridir. Ünye ve çevresine ait ahşap camilerden bir kısmı günümüze kadar gelmeyi başarmıştır. Cuma camisi olarak bilinen bu camilerin ayakta kalanları, Kargılı Ahşap Camisi dışında halen işlevini sürdürmektedir. Yeni Cuma Mahallesi’nde bulunan ahşap cami, bulunduğu mahalleye kendi adını vermiştir. İnşa edildiği yer itibariyle, bir çok yerleşim birimini kapsayacak biçimde orta noktadadır. Kaynak: Ordu İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü "Gezi Rehberi"